Wątpliwość

‘Wątpliwość’

Tytuł oryginalny: ‘Doubt’

Reżyseria: John Patrick Shanley

Obsada: Meryl Streep, Philip Seymour Hoffman

Rok produkcji: 2008

Pewnego ranka obudziłem się z ‘ciężkim sercem’ nie mogąc pojąć jak jeden człowiek może tak potraktować drugiego. Wydarzenia ostatnich dni odebrały wszelką chęć interakcji z ludźmi. Odciąłem się od świata na wszelkie możliwe sposoby; wyłączyłem telefon, na głowę założyłem potężne słuchawki, włączyłem grę fantasy i przeniosłem się do świata, gdzie zasady zostały w jasny sposób przedstawione, bez wyjątków dla elit czy prostaków. Szukając bezpieczeństwa i unikając możliwości sprawienia komuś zawodu, odrzuciłem otaczającą mnie rzeczywistość.

Na pewien czas zapomniałem. Na te kilka godzin ból ustał. Jednak gdzieś z tyłu głowy pozostała świadomość, że nie uniknę powrotu do swojego ciała i będę musiał stawić czoła światu, bez względu na to, czy mi się to podoba, czy nie. Tak też się stało.

Nie wiem kiedy usnąłem. Nie pamiętam kiedy wyłączyłem komputer. Nie otwierając oczu poczułem, że powrót ‘do żywych’ jest nieunikniony. Poczułem jednak zapach whisky, którą męczyłem zeszłego wieczoru. Szybko wstałem, poszedłem do kuchni i wstawiłem wodę na gaz. Następnie przygotowałem ogromny kubek, nasypałem do niego mnóstwo kawy, a potem patrzyłem na czajnik starając się odpędzić od siebie wszelkie myśli. ‘Jeszcze nie! Poczekaj!’ – rozkazywałem swojemu umysłowi, aby wstrzymał się z nawałnicą win, która zwykle była następstwem rozżalenia.

Zaniosłem gorącą kawę przed komputer i dopełniłem kubek potężną dawką whisky. Zapach jaki rozszedł się po pokoju wywołał na mojej twarzy cierpki uśmiech. Może była w nim nawet nadzieja?

Przed siódmą rano zacząłem pić. Można sobie wyobrazić jak wyglądała reszta tego dnia. Nieustająca walka z własnymi uczuciami, które gotowały się we mnie i pragnęły wydostać się na zewnątrz – jak żywe stworzenie uwięzione w klatce.

Wygrałem. A jednocześnie przegrałem. Emocje zostały zagłuszone, ale obróciły się przeciwko mnie, wpędzając mnie w głęboką depresję. A potem było już tylko gorzej.

Mówię o tym dlatego, że treść filmu ‘Wątpliwość’ bardzo precyzyjnie obrazuje do czego doprowadzić może ‘pewność’, ta niezachwiana pewność, że wszystko już wiemy na dany temat.

Moja depresja została wywołana wydarzeniami, które miały miejsce tylko i wyłącznie w mojej głowie, a nie w świecie rzeczywistym. Sam połączyłem pewne informacje i uznałem, że zrobiłem to w doskonały i niekwestionowalny sposób. Następnie tak bardzo przeraziło mnie to wszystko, że nie byłem w stanie sobie z tym poradzić. Uciekałem więc we wszelkie nałogi. Uciekałem przed zjawą, którą sam stworzyłem.

Dzisiaj staram się zadać wszystkie pytania zanim wystawię diagnozę, doczytać książkę zanim odważę się obrzucić ją złotem czy błotem.

Pytam siebie, czy wszystko już wiem, czy na pewno nie mam wątpliwości.