Free solo

Free Solo: Ekstremalna Wspinaczka

Tytuł oryginalny: Free Solo

Reżyseria: Jimmy Chin, Elizabeth Chai Vasarhelyi

Obsada: Alex Honnold

Rok produkcji: 2018

 

Przerażony i ze spoconymi dłońmi, siedziałem w pierwszym rzędzie kameralnej sali kinowej w Kinotece odczuwając ASMR na całym ciele, a jednocześnie starając się znaleźć odpowiedź na pytanie ‘czemu Alex nie wziął ze sobą liny?’

Odpowiedź znalazłem dopiero kiedy Alex Honnold – człowiek, który bez zabezpieczeń wspiął się na ścianę El Cap mierzącą 2,3 km wysokości – otrzymał wyniki komputerowego badania mózgu.

Amygdala (ciało migdałowate) jest ośrodkiem mózgu, który zostaje aktywowany kiedy odczuwamy emocje wywołujące w nas strach lub agresję. Doskonale wiem, co to oznacza ponieważ mój lęk wysokości ciągle daje o sobie znać. Podam przykład.

Mój znajomy wynajmował kiedyś mieszkanie w starej kamienicy, w centrum Warszawy. Malutka klitka ok. 20m kwadratowych miała swój urok, ale najciekawszy w tym mieszkanku był balkonik. Stawiając na nim pierwszy krok, nogą dotykałem już barierki. Poza tym, podłoga balkonu była lekko odchylona w dół, więc nasze stopy ciągle ześlizgiwały się w kierunku barierki, która ledwo sięgała powyżej naszych kolan. Kiedy o północy wychodziliśmy tam na fajka, wcześniejsze opróżnienie butelki wódki przestawało mieć znaczenie – trzeźwiałem momentalnie.

Moja amygdala świeci się jak Paryż nocą kiedy stoję na Warszawskim balkonie już ok. 12m nad ziemią. W przypadku Alex’a lekarze mieli ogromny problem, żeby ją w ogóle aktywować! Jak to jest, że tak bardzo różnimy się od siebie? Jak te różnice między nami wpływają na decyzje, które w życiu podejmujemy? Czy byłbym w stanie się w ogóle porozumieć się z Alexem, skoro są między nami tak ogromne różnice w emocjonalnych reakcjach na otoczenie?

Kiedy Alex wdrapywał się po płaskiej ścianie El Cap, moje przerażenie sięgało zenitu. Obejmując się ramionami, czułem jak moje stopy tracą przyczepność i ześlizguję się w dół, bez nadziei na przeżycie. On jednak uśmiechał się szeroko szukając kolejnych drobniutkich występków na ogromnej skale.

Jakie ma to w ogóle znaczenie? Otóż, mimo że wszyscy jesteśmy ludźmi, tak różnie reagujemy na otaczające nas wydarzenia, że tylko i wyłącznie głęboka empatia jest w stanie pomóc nam zrozumieć drugiego człowieka. Wychodzenie z założenia, że rozumiemy postępowanie innych ludzi na podstawie własnych emocji jest ogromnym błędem, który wszyscy popełniamy raz na jakiś czas.

Czemu nie weźmiesz się w garść? Czemu nie możesz po prostu zapomnieć o tym jednym wydarzeniu sprzed lat, podczas gdy twój najbliższy przyjaciel już o tym nie pamięta? Jakim cudem jeden człowiek stanie jak w ryty, słysząc pisk opon, a drugi rzuci się do ucieczki? Jak to jest, że słysząc słowa krytyki, jedna osoba poczuje napływającą motywację do działania, a druga sięgnie po butelkę wódki?

Żyjemy w świecie, który pędzi naprzód coraz szybciej. Nie mamy czasu na szukanie odpowiedzi na te pytania. Wszyscy staramy się znaleźć swoje miejsce, swoją pasję, to co będzie nas napędzało do działania. Jednak oglądając się na innych ludzi i słuchając ich indywidualnych doświadczeń, powinniśmy pamiętać, że bez względu na to, jak bardzo pragniemy dorównać i przegonić nasze ideały, wszyscy jesteśmy inni i możemy być tylko i wyłącznie sobą.

Więc jak? Co zapala wszystkie twoje światełka? Alex w tym celu zwisa dwa kilometry nad ziemią, zostawiając liny na dole. A ty?